در موسیقی کشور پرتغال فرمی وجود دارد به نام "فادو" که چیزی شبیه فرم بلوز برای موسیقی جاز سیاهان امریکائی یا تانگو برای امریکای لاتین و یا فلامینکو برای اسپانبائی هاست . در مورد ریشه های این موسیقی بین اساتید اختلاف وجود داردبعضی آنرا نشات گرفته از موسیقی برزیل می دانند برخی هم آن را متاثر از موسیقی آفریقایی وعربی میدانندکه توسط دریانوردان پرتغالی درقرن ۱۸ به این کشور آورده شده است . هرچه که باشد" فادو"سبک جذابی است که محتوائی آرام ٬ومحزون وعاشقانه داردوبه نوعی می شود گفت بیانگر نوستالژیا می باشد.فادو دو شاخه مهم دارد: سبک لیسبون Lisbon که مردمی تراست وسبک کوییمبراCoimbra که خالص تر وکلاسیک تر میباشد.
نسل جديد خوانندگان، شيوه حزن انگيز و احساساتى فادو را با صداى گيتار پرتغالى ادغام كردند. با اين روش فادو احيا شد. خوانندگان جوان در اجراى فادو از همان سازهاى سنتى و غيربرقى استفاده مى كنند. اما پارامترهاى آن را گسترش داده اند. در مجموعه « the Rough guid to Fado » فادوهاى نسل جديد و گذشته كنار هم قرار داده شده اند. اركستراسيون هر دو شبيه به هم ولى در آهنگ هاى جديد محدوديت هاى آهنگساز نسبت به قبل كمتر شده بود.
یکی از خوانندگان جوان و مسلط این سبک Mariza میباشد. او در موزامبیک متولد شده ودر خردسالی به پرتغال مهاجرت می کند . یکی از مفسران موسیقی در مورد او می گوید :
" زمان از حرکت می ایستد وقتی Mariza می خواند ."
کلیپ معروف او به نام MeuFadoMeu را ببینید و بشنوید .